Anayasa değişikliği referandumu, emekçi halkımızın çoğunluğunun sivil diktatörlük anlamına gelen Başkanlık Rejimine karşı olduğunu açıkça ortaya çıkardı. Sonucun hileyle rejim yanlıları lehine ilan edilmesi bu gerçeği değiştiremez. Referandum sonucu meşru değildir. Kaldı ki, referandumun bizzat kendisi gayrimeşrudur. Demokratik hakları gerileten; parlamentoyu işlevsizleştiren; yasama, yürütme ve yargı güçlerini tek adamda birleştiren hiçbir halk oylaması, işçiler ve […]

Yüksek Seçim Kurulu 16 Nisan 2017 anayasa değişikliği referandum sonuçları hakkında henüz kesin kararını açıklamamış olmakla birlikte EVET oylarını %51.41 (25,133,391), HAYIR oylarını ise %48.59 (23,758,401) olarak açıklamıştır. Dolayısıyla anayasa değişikliğinin 1,374,990 oy farkıyla (%2.82) kabul edildiğini duyurmuştur. İDP olarak biz bu sonuçların sadece şaibeli olduğu için değil, ama aynı zamanda referandumun kendisinin ve sonuçlarının […]

Yoğun şaibeler altında gerçekleşen 16 Nisan referandumunun YSK tarafından açıklanmamış gayrıresmi sonuçlarına göre Evet oylarının yüzde 51.4 oranında olduğu iddia ediliyor. Eğer sonuçlar bir biçimde resmileştirilirse Türkiye tarihinde ilk kez İstanbul, Ankara ve İzmir’in ortak oy oranlarının aksine bir sonuç ile karşı karşıya kalmış olacağız. Öylesine eşitisiz bir referandum günü yaşadık ki, YSK kendi kurallarını […]

16 Nisan referandumuna çok kısa bir süre kaldı. Görünen o ki, eğer ortada sandık varsa kazanan RTE/AKP olur, tezi bu kez tekrarlamayacak! Bu yüzden Bahçeli’yi de yedeğine alan iktidarı, kaybetme korkusu sarmış durumda. Pekiyi, şaşırtıcı mı? RTE/AKP’nin “başkanlık” önerisi öylesine açıktan savunulamaz durumda ki, şaşırtıcı değil! Zaten bu nedenle iktidar, “Hayır” diyeceğini açıklayanlara akıl almaz […]

Türkiye emekçileri, işçi sınıfı ve devrimcileri için kalıcı sonuçları olacak kritik bir dönemden daha geçiyoruz. Önerilen anayasa değişikliği Erdoğan ile çeperindeki zengin ailelerin ve dar çıkar gruplarının bekası dışında hiçbir şey vaat etmiyor ve Türkiye’nin en acil sorunlarına değinmiyor. Türkiye’yi bir uçuruma sürükleyen Erdoğan yönetimi başından itibaren birçok fiyaskoya imza attı. Ancak başarılı olduğu tek […]

AKP eğer 3 Kasım 2002’de seçimleri kazandıktan sonra, “Türkiye’ye başkanlık sistemi gerekir çünkü son 10 yıldır parlamenter sistemle, koalisyonlarla neler olduğunu gördük” dese tutarlı ve anlamlı bir politik önermede bulunmuş olabilirdi. Hiç kimse de çıkıp, “sizin niyetiniz ne, neyin peşindesiniz?” diye peşinen sorgulamazdı. Öyle ya 1990’lı yıllar boyunca ülke koalisyon hükümetleriyle, merkezinde siyasetin ve siyasetçilerin […]

Hile daha adında başladı! Baktılar halkın çoğunluğu başkanlık sistemine karşı, ne yapsalar evet demeyecek, el çabukluğuyla adını cumhurbaşkanlığı sistemi koydular. Pekiyi, ikisinin arasındaki fark nedir? Öyle değil de böyle deyince, önerilen sistemin neresinde, hangi değişiklik söz konusu oldu? MHP çok duyarlıymış! Kesinkes başkanlığa karşıymış ama cumhurbaşkanlığı sistemi olursa o zaman akan sular dururmuş! Nitekim dediğini […]

AKP iktidarı MHP ile birlikte, Türkiye’yi, bütün iktidarın ve yetkilerin tek bir adamın elinde toplandığı, gerekirse meclisin bu tek adamın isteği doğrultusunda feshedilebileceği bir rejime sürüklemek istiyor. Gerekçe olarak da, gücün tek bir elde toplanması ile terörün biteceği, toplumsal barışın sağlanacağı, ekonomisi ve istikrarlı yapısı (!) ile daha güçlü bir Türkiye olacağımız ifade ediliyor.

Keşke Türkiye’nin sorunlarının çözümü başkanlık sisteminde olsa! Keşke başkanlık sistemi gerçekten de sorunlarımızın çözümüne, en azından katkı sağlayabilse! Keşke, iddia edildiği gibi, başkanlık sistemiyle birlikte Türkiye; siyasi, ekonomik, sosyal, kültürel açıdan daha iyi ve ileri bir seviyeye ulaşabilecek olsa! Tüm kalbimizle, sonuna kadar bunu ister ve destekleriz. Türkiye’ye huzur, istikrar, adalet, eşitlik, özgürlük, kardeşlik getirecek […]

2008 yılında başlayan kapitalizmin dünya krizi, ülke burjuvazilerinin krizin faturasını işçi ve emekçilere ödetmek adına kazanılmış haklara dönük yoğun bir saldırı dalgası başlatmasını tetikledi. Buna paralel olarak, ülke burjuvazileri iktidarların eskisinden daha baskıcı bir karakter kazanmasına ihtiyaç duyarken, dünya genelinde, bir yandan rejim krizleri tetiklendi bir yandan da burjuva devlet aygıtlarında otoriterleşme eğilimleri hız kazandı. […]